Oporem wlasciwym skrawania (oznaczonym symbolem ks) nazywamy opór, jaki stawia warstwa skrawanego materialu o przekroju 1 mms w ustalonych warunkach skrawania

Oporem właściwym skrawania (oznaczonym symbolem ks) nazywamy opór, jaki stawia warstwa skrawanego materiału o przekroju 1 mmś w ustalonych warunkach skrawania. Znając opór właściwy skrawania danego materiału, możemy obliczyć opór skrawania gdzie: S – przekrój warstwy skrawanej w mmt, k – opór właściwy skrawania w Nmm2, czyli w MPa. Opór skrawania P może mieć, w zależności od rodzaju obróbki skrawaniem różne kierunki działania, dlatego w praktyce nie posługujemy się całkowitym oporem skrawania P, ale jego składowymi Pz, Py, Px, działającymi wzdłuż osi przyjętego układu współrzędnych. Składową Pz – nazywamy główną składową oporu skrawania, składową Py – promieniową składową oporu skrawania, Px – składową posuwową oporu skrawania. Wszystkie składowe siły oporu skrawania starają się przeciwdzia- łać skrawaniu i muszą być pokonane przez przeciwnie do nich skierowane siły skrawania. Noże tokarskie Geometria noża tokarskiego. NÓŻ tokarski składa się z części roboczej i trzonka (chwytu). Część robocza służy do skrawania materiału, chwyt – do mocowania noża w imaku nożowym tokarki. Powierzchnią natarcia nazywamy powierzchnię, po której spływają wióry, powierzchnią przyłożenia – powierzchnię zwróconą do powierzchni skrawania, a pomocniczą powierzchnią przyłożenia nazywamy powierzchnię zwróconą do powierzchni obrobionej. Główna krawędź tnąca jest to linia przecięcia się powierzchni natarcia i powierzchni przyłożenia. Pomocnicza krawędź tnąca jest to linia przecięcia się powierzchni natarcia i pomocniczej powierzchni przyłożenia. [więcej w: , , ]