Os wrzeciona musi byc dokladnie równolegla do prowadnic loza i pokrywac sie z osia kla konika

Oś wrzeciona musi być dokładnie równoległa do prowadnic łoża i pokrywać się z osią kła konika. Wrzeciono powinno być dostatecznie sztywne i wytrzymałe na obciążenia występujące w czasie skrawania. Każde wrzeciono ma wewnętrzne gniazdo stożkowe, w które wkłada się kieł lub uchwyt zaciskowy, oraz zewnętrzne powierzchnie centrujące i gwint, na które możemy założyć zabierak, uchwyt szczękowy lub tarczę tokarską. Mechanizmy ruchu głównego, przenoszące ruch obrotowy na wrzeciono, montowane są we wrzecienniku. Najczęściej spotyka się napęd wrzeciona z zastosowaniem tzw. odboczki. Na wrzecionie WR osadzone jest luźno czterostopniowe koro pasowe P. Z kołem P połączone jest sztywno koło zębate Za. Na wrzecionie osadzone jest sztywno koło zębate Zd, które za pomocą rygla R można sprzęgać z kołem pasowym P. Jeżeli rygiel R przesuniemy w lewo, wchodzi On w stożkowy otwór w kole P, dzięki czemu wrzeciono obraca się w tym samym kierunku co koło pasowe. Przesunięcie rygla w prawo powoduje, że kierunki obrotów wrzeciona i koła pasowego są różne. Na wałku I na tulei T osadzone są koła zębate Zb i Ze. Wałek I ułożyskowany jest w dwóch mimośrodowych czopach C, dzięki czemu pokręcenie rękojeści K powoduje oddalanie lub zbliżanie kół Zb, Ze do kół Za, Zd. Umożliwia to uzyskanie ośmiu różnych prędkości obrotowych WR. [hasła pokrewne: , , ]