Naped suportu od walka pociagowego uzyskuje sie za pomoca kólka zebatego 23, toczacego sie po nieruchornej zebatce 24, przymocowanej do loza tokarki

Napęd suportu od wałka pociągowego uzyskuje się za pomocą kółka zębatego 23, toczącego się po nieruchornej zębatce 24, przymocowanej do łoża tokarki. Do ręcznego przesuwu suportu służy kółko 30. Posuw iręczny jest możliwy tylko przy wyłączonym posuwie mechanicznym. Podstawowe zespoły tokarki. Łoże tokarki wykonane jest zwykle jako jednolity odlew żeliwny, użebrowany dla zwiększenia sztywności. W górnej części łoża znajdują się prowadnice. Po prowadnicach przesuwają się ruchome zespoły tokarki: konik i suport. Prowadnice są bardzo ważnymi elementami tokarki. Prawidłowe ich wykonanie oraz staranna konserwacja w czasie eksploatacji mają decydujący wpływ na. dokładność pracy tokarki. Prowadnice muszą być dokładnie czyszczone i smarowane, a osłony przy suporcie muszą zabezpieczać przed dostawaniem się wiórów między prowadnice a suport. Tokarki mają osobne prowadnice do suportu i konika. Suport przesuwa się po prowadnicach zewnętrznych, konik po prowadnicach wewnętrznych. Wrzeciennik tokarki wykonany jest z reguły jako odrębny odlew przykręcany następnie do łoża. Umieszczony jest zawsze z lewej strony tokarki. Wewnątrz wrzeciennika montuje się w specjalnych łożyskach wrzeciono tokarki i niektóre mechanizmy ruchu głównego. Najważniejszą częścią wrzeciennika jest wrzeciono podtrzymujące obrabiany przedmiot i nadające mu ruch obrotowy za pośrednictwem zespołu mechanizmów napędowych. Dokładność wykonania wrzeciennika, tak samo jak dokładność wykonania prowadnic, decyduje o klasie dokładności tokarki. [więcej w: , , ]